Pomimo, iż po czasach komunizmu pozostaje coraz mniej pamiątek i zabytków, to jednak tradycja nazewnictwa związanego z czasami Związku Radzieckiego jest wciąż silnie obecna. Nowoczesna Rosja ma pewien szacunek dla swojej sowieckiej przeszłości. Przejawia się on chociażby w nazwie obwodów. Jedne nawiązują do krain geograficznych, inne do charakterystycznych, historycznych wydarzeń.

Pochodzenie nazwy

Nazwa powyższego obwodu wywodzi się ze starej, obowiązującej w latach 1924 – 1991 nazwy drugiego co do wielkości ośrodka miejskiego – Sankt Petersburga, kiedyś nazywanego Leningradem. Leningrad był hołdem dla wybitnego przywódcy, ojca narodu Włodzimierza Lenina. Rosjanie wykazują obecnie pewną niechęć do nazwy kojarzącej się z czasami komuny.

Dosyć powszechne jest stosowanie zamiennie nazwy Lenobłast. Najwcześniejsze ślady bytowania człowieka na tych ziemiach sięgają czasów bardzo odległych. Począwszy od IX, VIII tysiąclecia przed Chrystusem na terenie obwodu leningradzkiego odnajduje się pozostałości osad oraz szczątki. W IV wieku p.n.e. rdzennymi mieszkańcami były plemiona ugrofińskie. Zajmowały się one uprawą roli, hodowlą bydła oraz myślistwem i rybołówstwem.

Za najstarszy gród, który reprezentował nową, słowiańską kulturę, która się tutaj zadomowiła i wyparła pozostałe uważa się Starą Ładogę – jedno na najstarszych rosyjskich miast. Rozkwit miasta przypada na IX, X wiek. Następnie znaczenie Starej Ładogi zaczęło znacznie maleć, a na arenie pojawił się Nowogród Wielki. Ziemie, które zajmowały ten obszar cieszyły się autonomią i sporą zamożnością. Dzięki temu pojawiły się na liście UNESCO.

To między innymi: forty na wybrzeżu Zatoki Fińskiej, historyczna część Szlisselburga, kompleksy pałacowe w Ropszy, Gostilicach, Tajcach i Gatczynie, twierdza Orieszek, rzeka Newa, uskok bałtycko- ładoski, twierdza Monastyr w Starej Ładodze, zamek w Wyborgu, Monastyr w Tichwinie, twierdze w Iwanogrodzie, Priosiorsku i Koporiu, monastyr na wyspei Koniewiec, drewniane nad rzeką Szwir w rejonie podporoskim.